Maandelijks archief: maart 2016

Socrateslezing door Paul Cliteur.

Aanstaande zondag houdt rechtsgeleerde en filosoof Paul Cliteur de jaarlijkse Socrateslezing. Hij neemt de terroristische  aanslagen als thema,  zet even de her en der verkondigde theoriëen opzij en gaat het fenomeen bekijken vanuit de visie van het salafisme, we moeten proberen in de hoofden van deze jonge mannen te kijken. Ik dacht daar al een aardige kijk op te hebben gekregen door het boek  “Vrede zij met u, zuster” van de Belgische journalist Chris de Stoop. Ben benieuwd wat de geleerde Cliteur te vertellen heeft.

op zoek naar Frankrijk deel 2.

De VPRO vervolgt haar reeks over verre en nabije buitenlanden, vanavond om 20.15  voert de Nederlandse Parijzenaar  Wilfried de Bruyn ons  door het  Franse platteland.  De Bruyn  heeft niet de flair van correspondent Thomas Erfbrink in Iran, of de vertederende charme van Ruben Terlou in China, maar hij kiest  ongebruikelijke thema’s  en maakt er boeiende reportages  van. Kijken!

Op zoek naar Frankrijk, 20 maart 20.15

Met VPRO kom je nog eens ergens.
Het begon met de serie van reizen kris-kras door Rusland met Jelle Brandt Corstius. Naarmate zijn Russisch beter werd, werd zijn aanvankelijk verliefde  kijk op het land steeds somberder. De sluwe manipulerende Poetin bleek razend populair te zijn, met name onder de Russische jeugd, die de Staatstelevisie als enige informatiebron heeft.
Daarna liet Jelle  ons van de ene verbazing in de andere vallen op zijn reizen door India, en zowaar, hij kon zich verstaanbaar maken in een rudimentair soort Hindi, knap vond ik dat.
Toen verscheen de brutale Thomas Erdbrink met zijn reportages  uit Teheran. Spreekt vloeiend Farsi en liet ons ontwikkelde en vindingrijke Iraniers zien, die er in dat knotsgekke land van maken  wat er van te maken is.
Met de ontwapenende  Ruben Terlou gingen we nog een stuk verder, hij voerde ons langs de oevers van de Yangtse diep het Chinese binnenland in, tot aan het grensgebied met Tibet. Ik stelde vast dat Chinezen, als je in hun eigen taal met ze spreekt, heel gewone mensen zijn.
Met de Tibetanen moest Ruben  wat trager spreken, omdat ze moeite hadden met zijn ratelende  Chinees.
Deze serie was voor mij zeer ontroerend. De jeugdige Terlou is geen professionele journalist, nooit correspondent geweest. Hij is arts en fotograaf,  heeft  in China gewoond en zich in vier jaar het Chinees volkomen eigen gemaakt.  Hij  verstaat de kunst om mensen over hun zieleroerselen te laten praten.
Helaas is vorige week de laatste aflevering uitgezonden.
Maar we gaan verder, naar dichterbij.
Met ingang van zondag 20 maart gaan we met de Nederlandse Parijzenaar Wilfred de Bruyn op zoek naar het Frankrijk van nu. Dat werd wel eens tijd, want we koesteren allemaal het beeld van het charmante zonnige vakantieland met zijn stokbrood, alpientjes en gothische kathedralen. ‘t Is waar, ze spreken en zingen nog steeds hun prachtige taal, maar zo leuk als de Fransen in onze dromen waren zijn ze allang niet meer. Wat mij persoonlijk betreft; waarom hebben ze dat pittige uniform van de politie met die witte handschoentjes afgeschaft, ze dragen nu ook rare petten en caps, hadden ze nooit moeten doen..
 Zondagavond 20.15 dus, op TV2.

Sneeuwklokjes.

Als ik aan Loppersum denk, denk ik niet aan aardbevingen, maar aan sneeuwklokjes. Ik wandelde er eens langs een huis waarvan de enorme tuin getooid was met een tapijt van bloeiende sneeuwklokjes. En dat in die blauwe Groningse zeeklei!  Aan  de vrouw die opzij van het huis bezig was vroeg ik hoe ze dat voor elkaar had gekregen.  Zou het aan de grondsoort liggen?  Daar had ze geen idee van, maar ze vertelde dat  sneeuwklokjes makkelijker uitstoelen als je er een beetje in rondprikt met de vork, dat maakt de grond los. Tijdens de bloei, niet erna. En het werkt, probeer maar.

 

sneeuwklokje

morgen komt mijn buurvrouw een polletje uitsteken, er is genoeg.

wie helpt mij!

er is een manier om de tekst van  dit weblog direct naar mijn account op Facebook over te brengen, compleet met foto.  Wie weet hoe dit moet?  als ik het probeer lukt het niet. Vrijwillgers voor! Ria uit Zeeland bijvoorbeeld?

wilde narcissen

In het bronnengebied van de Geul, achter Kelmis, staat  in het bos binnenkort weer de wilde narcis in bloei.  Hele hellingen vol, zomaar uit de grond gegroeid, zonder menselijk ingrijpen,  net als in de Eifel en de Vogezen. Toen ik ze voor het eerst zag was het wel even wennen voor een Amsterdammer, gewend aan de grote toeters in onze industriele  zwaar behandelde bollenvelden.

Narcissus%20pseudonarcissus%2020060421

Van mijn tante Ank  in Bennebroek mocht ik dit niet zeggen. De Bollen, dat was een heilig begrip voor haar.

afval in de natuur..

Vanmiddag wandelde ik met A. naar het geologisch monument de Örenberg tussen Cadier en Eckelrade. Staatsbosbeheer toont  daar op een enorme kei een bord met getekende en gesproken uitleg hoe dit gebiedje zich door de eeuwen heen heeft gevormd. Het is een oude grindgroeve op een beboste helling. Het is er prachtig, de anemonen  bloeien nog niet, maar hun fijngevederde blad  is al boven de grond. A. woont in de Randstad, was er  nog niet eerder geweest, en genoot van het mooie landschap waar ik zo trots op ben. Maar  ons vrolijke lentegevoel kreeg een lelijke bluts bij het ontwaren van drie grote brandkringen in het grasveldje boven de groeve. Tuig had daar plastic afval gedumpt en in brand gestoken, de peroleumblikken lagen nog tussen de half verbrande stinkende troep. Vanavond meteen een mailtje gestuurd  naar de gemeente Margraten. Misschien moeten ze in de natuur ook maar camera’s ophangen.Oreberg_a

 

mijn eekhoorn heeft een jonkie.

Mijn eekhoorn, die deze hele winter op de been is geweest, heeft kennelijk een jong. Ik zag ze vanmorgen met zijn tweeën door de bomen springen.Van de noteboom golfde het naar de berk, en met een reuzensprong naar de kornoelje.De ene prachtig roodbruin, de andere wat donkerbruin. Maar wie is nou wie, misschien is het niet eens moeder en kind, het  kan ook wel een verliefd stel zijn. Bij eekhoorns zie je geen verschil in grootte.  Maar eekhoorns paren en baren vroeg in het jaar, dus misschien toch een jonkie?  wie het weet rode eekhoorn op noteboommag het zeggen. De foto  is overigens van vorig jaar zomer.