Mont Ventoux.

Jullie wisten het niet, maar de Ventoux is eigenlijk van mij.  Lang voor de hysterie van de wielermedia zo hevig toesloeg, hebben F. en ik daar een paar septemberweken gewoond, aan de warme zuidkant, bij een gezellige boerenfamilie tussen Bédoin en Malaucène. We woonden in een uitbouw van het oude huis en trokken iedere dag de berg in, die dooraderd is met kloven waar het heerlijk geurt naar tijm en bonenkruid. Het was er eind september nog bloedheet, maar we konden bijkomen  aan de stenige oevers van kristalheldere beekjes, die in de herfst toch nog genoeg water bevatten om languit in te liggen, de berg is een enorm waterreservoir. Je hoorde alleen het ruisen van het water en de roep van de dole, de bergkauwen, die ons leken te vergezellen.  In het voorjaar zijn we nog eens teruggeweest, toen bloeiden daar groepjes Turkse lelies,  de gele gentiaan en andere  wilde bolgewasjes. In de boomgaarden in de golvende vlakte werden we begroet door mensen die in een grote kring bezig waren met het ontpitten van abrikozen, of pellen van een soort grote bonen.  Ze droegen  grote strooien hoeden en nodigden ons uit bij ze te het komen zitten. Ze vertelden verhalen die voornamelijk over eten gingen, hoe we de verrukkelijke produkten van hun terroir konden klaarmaken. We hebben ook nog hun mooie liedjes met ze meegezongen. Pas na een week gingen wij de berg eens op, met de auto. Haarspeldbochten en doodenge steile afgronden. Die kale krijtwitte top is pas in de 19e eeuw ontstaan, toen de Franse regering er steen ging afgraven om in Toulon een vlootbasis te bouwen. Ze hadden een sterke oorlogsvloot nodig want Frankrijk lag achter  in de race met de Britten om overal ter wereld koloniën te bemachtigen. Met de gevolgen van al die  Europese expansiedrift  kampen wij nog steeds.  But that’s another story.

mont ventoux 2De campers van de toeristen staan vandaag voor joker op de Ventoux.Het schijnt er zo hard te waaien  dat de Tour naar Carpentras wordt gedirigeerd. Ik zou die mensen willen zeggen: laat dat ding staan en ga lopen, sla een zijpad in en sta versteld over de stille schoonheid om je heen. Het bloeiende bonenkruid en de tijm staan te geuren, en misschien hoor  je de kauwtjes.

 

H

 

Advertenties

15 gedachten over “Mont Ventoux.

  1. Ximaar

    Ik heb veel in Frankrijk gefietst, omdat het een mooi land is en je er lekker de ruimte hebt. De Mont Ventoux heb ik nooit beklommen, ik heb die behoefte niet. Wel heb ik ‘m een keer gezien vanuit Carpentras. Zo’n stadje als Bédoin zou me eerder die kant op trekken in de hoop dat het er niet barst van de toeristen.

    Die witte vloot van campers lijkt me een ramp voor de renners. Volgens mij zijn het steeds dezelfde die die camper van berg naar berg rijden, daar gaan barbecueen en een vlag over de weg hangen. Vervolgens gaan ze 10 minuten langs de weg en in de weg staan en hebben ze nog een verknipte oom mee die meeloopt in een boratpak. Op zich is het wel weer grappig hoe die fietsers heelhuids door zo’n opdringerige menigte komen. Maar als ik de Tourdirectie was dan zou ik een sneeuwschuiver gebruiken om wat ruimte te maken.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s