Maandelijks archief: april 2019

Vreemde mannen.

Hebt u gehoord dat er gisterochtend vroeg,  ter hoogte van Gronsveld,  een stuk of 20 vluchtelingen uit een van  Cyprus afkomstige vrachtwagen zijn gesprongen? Zij renden weg  van de snelweg en verdwenen in een woonwijk.  De auto stond stil en zij dachten waarschijnlijk dat ze in Engeland waren. De chauffeur wist van niets en zag pas aan zijn kapotgesneden dekzeil en wat achtergelaten rommel in zijn laadruimte wat er gebeurd was. Een fietser zag het vanaf de brug die daar over de snelweg ligt en alarmeerde de politie. Wij deden gisteren wat lacherig maar hebben toch zo af en toe stiekem in het kippenhok gekeken of er soms een Eritreeër in zat. Wat zou ik dan gedaan hebben, vraag ik mij af, kopje koffie aangeboden , even naar de wc laten gaan?. Later hoorden wij dat er een aantal door de politie waren aangehouden en overgedragen zouden worden aan  de Vreemdelingenpolitie. Het voelde raar…. ook in ons rustige dorp klopt de wereld  aan.

Vanmorgen om 8 uur werd ik uit diepe slaap gewekt door de deurbel. Ik kwam langzaam overeind en dacht….kom nou, zo vroeg, laat mij met rust…… Maar het belde weer…ik waggelde slaapdronken uit bed en loerde vanuit het venster boven de voordeur wie er voor de deur stond…en ja hoor, twee onbekende jongemannen met petjes….ik sliep nog half en dacht: ja ik ben  daar gek, ik doe die deur niet open. Maar ze bleven bellen en riepen iets onverstaanbaars………ik opende het venster en hoorde vragen, in perfect Nederlands:   wat is uw naam? Ik zei mijn naam, de spreker keek op een A-viertje dat hij  uit zijn zak haalde en  mompelde ja, dat klopt. Wat komt u doen?  vroeg ik ongemakkelijk.

Wij komen uw huis isoleren!

Achjee, dat stond in mijn agenda maar daar kijk ik nooit in. Ik had in oktober de offerte voor akkoord getekend en hoorde in november dat het karwei  door personeelsgebrek pas in april kon worden uitgevoerd. Dat schrijf je dan op en je denkt er verder niet meer aan. Tenminste, zo zit ik in elkaar.

Het is nu een paar uur later, zij spuiten een onbestemd mengsel in de spouwmuren en dat maakt een ontzettende herrie. De olijke leider van het tweetal  is een 2 meter lange Brabander, zijn hoffelijke kompaan is een even lange Roemeen, een spetter van een jongen die alleen maar Engels spreekt. Bij de koffie vertelde hij dat hij in Cluj  bijna klaar is met een technische opleiding, maar voor de centen een tijdje in Nederland werkt. Hij zou de opleiding hier kunnen voortzetten als hij Nederlands sprak. Maar wat een onmogelijke taal!

Nou,  ik doe mijn best. Hij kan al accentloos zeggen:  kippenhok, theelepeltje en trapje. De uiklank  is een probleem, <afzuigkap> gaat lastig en op <buitendeur sluiten>  breekt hij zijn tong. Maar dat hebben alle buitenlanders, zelfs mijn Waalse vrienden en Duitse familie kampen met onze beruchte tweeklanken. Toch fijn dat die knappe Roemeen bij Europa hoort, laat hem maar lekker hier blijven, die taal komt wel.

 

 

Advertenties