Categorie archief: dieren

Bets en Bella en de bloedluis.

Bets en Bella leggen dagelijks een onbespoten ei, zonder stempels en helemaal clean. jullie vragen je misschien af hoe die twee zonder gif aan de bloedluis ontsnappen. Ik doe mijn best, .gisteren heb ik het  nachthok geboend met groene zeep en spritus en toen het droog was de zitstok en kiertjes ingevet met vaseline. Want de luizen komen ’s nachts, als de kippen slapen. In al die vettigheid kunnen eventuele luizen mijn argeloze kipjes niet bespringen.

Ik vet dan ook nog paar maal per week hun poten in., goed wrijven tussen de schubben. Wisten jullie niet hè, kippen stammen af van de sauriërs en hebben geschubde poten.

De eierheisa wijt ik overigens aan Mariëlle Tweebeke die in Nieuwsuur de onhandige woordvoerder van de NVWA zodanig in de klem zette dat hij uiteindelijk maar gezegd heeft: “als je tot zondag zonder eieren kunt dan moet je ze zolang maar niet eten”. Tweebeke is voor de eierbranche net zo’n ramp als Joep van ’t Heck indertijd voor Buckler.

Het wordt tijd dat er een regering komt, dan hebben de media geen ruimte meer om ons dagelijks de eiercrisis en het vrouwenvoetbal door de strot te duwen.

 

Advertenties

Kippen in de regen.

Kippen hebben haast overal een oplossing voor; toen het zo heet was zochten ze verkoeling in een zelfgegraven kuiltje. Nu het plensregent zou je verwachten dat ze in hun nachthok gaan zitten, daar zouden ze lekker droog blijven Maar liever kletsnat  dan overdag het nachthok in. Ze zitten dus in de bosjes, maar daar gaat het  straks ook doorlekken. Ik kijk peinzend naar de tuinparasol…… misschien…. Maar wacht eens, het kippenhok  staat op hoge poten, daaronder  staat hun voederruifje. Als ik het even weghaal kunnen ze onder het hok schuilen. Toch maar proberen, maar waar staat ook weer mijn paraplu??

De poes heeft een gruwelijke hekel aan regen, veel meer dan de kippen. Zij heeft haar eigen refuge, onder de auto.

En ik, ik ben blij, blij voor de uitgedroogde velden, voor mijn tuin,  en voor mezelf, ik ben  knus aan het breien. Maar denkend aan al die mensen op de campings die op hun werk zaten te smoren in de hitte schaam ik mij diep.

 

Inbrekers en uitbrekers.

DSCN1773 Vroeger, toen de boeven nog fatsoenlijk  en de gevangenissen mensvriendelijk waren, hadden we een knuffeldief en zijn naam was Gerrit de Stotteraar. Hij had zijn populariteit te danken aan zijn bekwaamheid in het ontsnappen, je kon er de klok op gelijkzetten, als Gerrit weer eens in de bak zat lukte het hem altijd weer om uit te breken.

Dat ik deze dagen weer aan hem denk komt door mijn vermaledijde kippen. Die hebben dat ook. Weliswaar kunnen ze uit hun mooie  ruime ren niet ontsnappen, maar ik kan hun smeekbeden niet weerstaan als ze eruit willen. Ze hebben in hun ren alle interessante onkruidjes al losgepikt en opgegeten en ze weten dat elders in de tuin nog veel meer staat. Ik zet dan tegen een uur of elf hun deurtje open en zij gaan meteen aan de slag in het achterdeel van de tuin;  met hun gaaipoten woelen ze randen om en ze laten een spoor van getolereerde vernieling achter, gegarneerd met hier en daar een poepje. Tevreden zijn ze nooit, ze willen mijn hele tuin maar dat mogen ze niet. Ze mogen niet verder dan de klimopbogen.

Dus dat deel heb ik samen met mijn handige buurvrouw afgegrendeld met van dat stijve groene gaas., dat klemmen  wij tegen de buxushaag. Het heeft ze één dag tegengehouden, wij bedenken weer iets anders, maar we weten dat de kippen dat ook zullen kraken..

Het is een wapenwedloop, wij nemen een maatregel en  zij vinden er weer wat op. Net als wijlen Gerrit de Stotteraar.

 

 

Enci-Groeve vanavond om 19.20 op TV 2

Het veelzijdige natuurprogramma Vroege Vogels neemt ons vanavond mee naar de sinds kort gedeeltelijk toegankelijke groeve van de Enci, aan de rand van Maastricht. Afdalend langs een hoge trap kijken we 70 miljoen jaar terug en zien we laag voor laag de afzettingen die zich na het terugtrekken van de Krijtzee hebben gevormd. En misschien zien we nog de jonge oehoe’s die dit jaar uit het ei zijn gekropen.

het eerste ei.

toen ik ’s morgens het eerste ei in het hok zag liggen vroeg ik natuurlijk meteen: <wie heeft dat ei gelegd, jij Bets?> Bets zei niets en ging ontbijten. <jij Bella?>. Geen antwoord.

de volgende ochtend weer een ei, zelfde vraag, en opnieuw geen antwoord. Misschien hebben ze afgesproken dat ze elk om de dag een ei leggen.

het zijn  nog maar kleine eitjes, niet groter dan de eitjes die mijn zijdehoentjes vorig jaar legden. maar dat hoort zo, verzekerde mij de jongen van de Boerenbond. Deze kippen zijn in oktober pas zelf uit het ei gekropen, ze moeten het nog leren.

Ze lopen de hele dag gezellig tegen elkaar te keuvelen verheffen alleen hun stem als ze  poes Dolly in het vizier krijgen. Dan gaan ze flink tekeer, waar Dolly  dan weer vreselijk van schrikt. Maar  gisteravond om haf 9, toen de dames veilig opgesloten zaten in hun nachthok, ging Dolly stiekem op inspectie in de ren. Wat ze zag en rook stelde haar gerust: dom kakelvolk, daar heeft een wijze kat niets van te vrezen.

Ik zal Dolly even aan jullie voorstellen, ze is 7 jaar en weggehaald bij iemand die haar verwaarloosde. Maar hier krijgt ze een mooi leven! lekker zonnen en grazen in de tuin!DSCN1749DSCN1752

Bella en Bets.

Sinds een week of twee heb ik weer kippen, mooie dieren, bruinig gestippeld, van het ras koekoek.  Mijn witte zijdehoentjes zijn eervorig jaar vermoord door de vos, maar ik ben er weer opnieuw aan begonnen.  Ik miste mijn kipjes, niet eens vanwege de eieren, maar ik genoot de hele dag van hun gemurmel en hun eigenwijze gedrag. En zo kwam het dat ik bij de Boerenbond twee leghennen heb aangeschaft. Eerst nog het nachthok goed gereinigd en gekalkt en een mooi zandbadje aangelegd.

Het hok staat niet meer los in de tuin, maar is nu omgeven door een mooie ruime ren, deels in de schaduw van een taxus, deels in de zon.  Over die taxus wil ik het hebben. Het is een 3 meter hoge boom  met breed uitwaaierende takken. Nu wil het feit dat kippen in aanleg  bosdieren zijn, wij mensen hebben de boomtakken  vervangen door een stok in een nachthok, maar alle hoenders zijn bosdieren die voor hun veiligheid in bomen slapen.

Bets en Bella waren opgetogen over  hun mooie ren en hun fris gekalkte nachthok, maar ze bleken een soort oerkippen, ze hebben maling aan menselijke bedenksels en willen gewoon slapen in een boom, zoals Onze Lieve Heer dat heeft bedoeld. Ze  zijn wel gekortwiekt maar als het bedtijd wordt kijken ze verlangend naar boven, drentelen wat heen en weer,  fladderen hoog op en nestelen zich knus met zijn tweeën tegen de stam. Nu ben ik tolerant dus liet ze begaan; bij zonsopgang, als ik nog lag te slapen, kwamen ze uitgerust naar beneden en begonnen hun gescharrel tussen gele dovenetels en het hondsdraf. Dat verwachtte ik.

Maar na twee dagen hadden ze in de gaten dat ze vanuit die boom ook naar de buurtuinen konden fladderen, en dat deden ze. Zo begon het gelazer.

We namen maatregelen en zaagden de lagere takken af,  maar dat hielp niet. Steeds meer takken gingen eraf, ook aan de voorkant. Bella wilde wel  in het hok maar niet zonder Bets en Bets gaf geen krimp, zat weer in de boom en kwam niet naar beneden.. We hebben haar eruit moeten schudden en in het nachthok geduwd, waar Bella intussen zenuwachtig zat te roepen. Het schuifje dichtgeschoven en welterusten kipjes.

Ruud die zelf kippen heeft kwam te hulp en heeft bij Bets  zoals te doen gebruikelijk, flinke stukken van haar linkervleugel afgeknipt. Dan kan ze niet meer navigeren, zei hij deskundig. Maar Bets heeft een harde kop en een sterke wil, Vanavond zat Bella alleen op de stok en waar was Bets? Afgaand op zacht  gemurmel vond  ik haar in de takken van een verwilderde vuurdoorn .Niet hoog, maar ik kan er niet bij. Ze zit daar nu de hele nacht in de regen. Nog drie nachtjes slapen en dan komt Ruud weer, om de vliegpennen rechts  ook te knippen. En dan maar afwachten…………

 

 

 

 

slakken

De slakken leven deze week in een paradijs. Gisteravond heb ik in het donker met zaklantaarn nog even mijn slakropjes geinspecteerd, en hele lading slakken weggevangen met een spaghettitang,  ze houden zich stevig vast en ik raak ze liever niet aan, hun slijm is net zo lastig te verwijderen als kauwgummi. Ze zaten ook op de bloemknoppen van lantada , cosmos.en petunia’s, en grasanjers.Op de foto zie je nog niet eens de helft van mijn buit.DSCN4576

De sla staat in potten, die kan ik  ’s nachts in de schuur zetten..Vangen met bier lukt niet, door die harde regen verdunt het bier teveel. Mijn kratje goedkoop bier is al voor een kwart leeg.

eekhoorntjesvlijt

Kijken jullie eens!  Twee ontkiemde walnoten  die ik gisteren vond tussen een rijtje  aardbeiplantjes van vorig jaar, wel nog heel klein, maar het frêle blad heeft al de rossige tint van de moederboom. Die boom is twaalf jaar geleden ook begonnen als zo’n ielige spriet die we hebben laten staan en iefdevol opgekweekt..Hij  is uitgegroeid tot  een mooie trotse boom, die tot vreugde van de eekhoorns ieder jaar meer vrucht draagt.. Maar ik trek al die verstekelingen wel uit.Hoewel het  ieder najaar weer een plezier is om de eekhoorns bezig te zien met hun geredder en gegraaf.. Ik vind die kiemsels door de hele tuin  en ik vraag mij af of ze er ook wel eens een verorberen. Misschien ga ik deze twee oppotten en kado geven aan mensen die alles al hebben.DSCN4566

Clandestien vogelvangen in Nederland

vanavond maandag 16 mei TV om 18.10 in Een Vandaag.

Clandestien vogelvangen breidt zich uit, het is voor criminelen een winstgevende bijverdienste. Men vangt ze met netten en plakschermen, haalt jongen en eieren uit nestkasten in de natuur en op privéterreinen en tuinen , propt ze in een vollière, en stopt ze in een kooitje van een habbekrats. Kassa!

Er zijn vanwege bezuinigingen door Ministerie van Economische Zaken voor het hele land maar 14 toezichthouders, die ook tal van andere misstanden met dieren in de gaten moeten huden. Het is dus dweilen met de kraan open. Partij voor de Dieren brengt dit nu eindelijk onder de aandacht van het grote publiek.