Categorie archief: familie

Brabantse worstebroodjes

Poosje geleden was ik op bezoek bij een jong stel. Ze wonen in een dorp achter Tilburg en het is een heel gedoe er te komen, want ik kom per trein en er gaat geen bus. De jonge vader haalde mij van het station, en thuis werd ik hartelijk verwelkomd door de jonge moeder en de schattige tweejarige Eva. Ik kreeg een kop koffie en Vader haalde de vooraf gehaalde  weekendbooschappen uit de auto, ze hebben daar in ieder geval een Albert Heijn. . . Hij zette de hele boel in de keuken en kwam stralend de kamer in met een  zak Brabantse worstebroodjes, speciaal voor mij meegenomen. Ik had mij verheugd op een bruine boterham met kaas en keek ontzet naar het kleffige worstebroodje dat hij op mijn bord legde. Kleine Eva kreeg er ook een en  zette er enthousiast haar tandjes in. “lekker hè?”, zei ze gezellig,. “ja heerlijk”, huichelde ik terwijl ik mij afvroeg hoe  ik het ding onzichtbaar in mijn tas kon laten glijden om er ’s avonds de stationsduiven mee te voeren. Eva zag mijn aarzeling, keek mij onderzoekend aan en zei troostend: “je hoef maar twee hapjes te ete hoor!”

Advertenties

Een kleine filosoof.

De kleindochter van mijn vriendin X. werd 4, ze had een leuk kinderfeestje en de dag erna kwamen de ooms en tantes. “Wat ben jij gegroeid, jij wordt al groot, je wordt al een hele dame”. De jarige keek met een schuin oog naar de kadootjes en liet het gekus en gekir gelaten over zich heen gaan. Later zei ze tegen mijn vriendin, die haar vetrouweling is:

“Oma, het lijkt me helemaal niet zo leuk om een groot mens te zijn, ik zou eigenlijk veel liever kind blijven”.

X is gewend aan de wijsgerigheden van haar kleinkind, maar hier hapte ze even naar adem.