Categorie archief: media

veteranen.

Gisteren belde mijn 91-jarige oom Rudie. Hij is een van de oudste veteranen, was als 19-jarige jongen naar Indië gestuurd. Hij had net zijn leven weer kunnen oppakken, want de laatste twee jaar van de oorlog had hij moeten onderduiken voor de razzia’s van de Duitse bezetter. Het in 1945 bevrijde Nederland  wilde de Indonesische bevolking in die vreugde  laten delen  door het zenden van troepen om in zogenaamde politionele akties  de strijd aan te binden met Soekarno en zijn revolutionaire vrienden.Maar het was gewoon een smerige oorlog.Toen Rudi en zijn maten na jaren van ontbering terugkwamen en aanmeerden in de haven van Amsterdam stond er achter de hekken een menigte te jouwen en te schelden: <lafbekken, moordenaars, SS-ers! Knechten van het kapitaal zijn jullie>. Zoiets draag je je even lang mee.

Rudie is nog goed gezond en geestelijk fit.Hij heeft een funktie in de Veteranenvereniging , maar was zaterdag niet naar de Veteranendag geweest. Een defilé op het glibberige moeras van het Maliveld vond hij te riskant voor zijn oude botten.

Toen Mevrouw de Minister in  haar toespraak  verwees naar de vreselijke gebeurtenissen in Bosnië verklaarde zij officieel  dat Nederland de soldaten van Dutchbat op een onmogelijke missie had gestuurd.

Eindelijk!, zei mijn oom, die veel weet over de verwoeste levens van de jongens die in die enclave hebben moeten toezien hoe de mannen werden weggevoerd. Die  Bosmische mannen zijn afgeslacht, de Nederlandse jongens kwamen terug met een stigma dat zij nooit zullenkwijtraken. En Karremans werd in alle media als idioot tekijk gesteld en ging emigreren.

Eindelijk, zei mijn oom nogmaals,  voor ons is het te laat,  maar die jongens van Dutchbat  kunnen nu  de regering aanklagen,  ze hebben een goeie advocaat.

Advertenties

Old men’s victory

K., die in Brussel werkt, heeft een stel  Bitse vrienden en die zijn verbijsterd dat zoveel landgenoten, met name ouderen, zich hebben laten piepelen door de leugens en nonsense van een zoodje populistische schreeuwerds dat eigen ambities najaagt.

Het gekke is dat sinds de toetreding van het UK de Britten de kar flink meegestuurd hebben.Dat we nu met een Europa zitten waar het marktdenken overheerst ten koste van milieu en welzijn is aan hen te danken, al hebben wij daar als Nederland flink aan meegewerkt.De jeugd zit nu met de gevolgen van de onwetendheid van opa en oma.  Door mannetjesmakerij binnen de Conservatieve Partij en  hitserij door een hysterische pers hebben bejaarde Britten zich laten verleiden  een kruisje te zetten bij Leave, zonder enig benul waar het over gaat.

Wat ik niet snap is dat de politiek nooit een opsomming heeft gegeven van de positieve kanten van de Europese besluitvorming. Om maar een voorbeeld te geven,  de wetten voor de zuivering van het oppervlaktewater .Zonder Europese richtlijn zaten wij nu nog met dezelfde smerige Maas van 20 jaar geleden.Of de achterblijvende vrouwenlonen in Nederland.

En dat gebral over souvereiniteit is al helemaal knotsgek in een tijd dat  multinationals in de hele wereld de dienst uitmaken.

En K. mag hopen dat haar Engelse bedrijf haar eind van de maand haar salaris niet in ponden gaat uitbetalen.

 

 

 

Ebru, de columniste van de Metro.

Ze is in haar eigen huis in Turkije gearresteerd vanwege belediging van Erdogan.Een hoop stof waait op maar we zullen het maar beschouwen als een speldeprik, ze zal gauw weer vrij komen. Maar misschien  moet ze op haar woorden gaan passen, of niet meer naat Turkije gaan.

Vorige week zagen  we een column van haar hand in een Metro in de bijna lege trein van Tilburg naar Maastricht. Een van ons las wat lacherig de kop, waarin honend werd gesproken over de domheid van hoofddoekdraagsters. Beetje kort door de bocht, vonden we, die Ebru is een felle, maar dat die vrouwen dom zijn gaat ons te ver. Wel waren  we het eens over de strekking; geen bedekte schooljuf voor de klas in een openbare school. Opeens verscheen als een duvel uit een doosje het groengedoekte hoofd van een beeldschone  Moslima boven de coupé afscheiding. We schrokken ons een hoedje want we hadden haar helemaal  niet gezien. Ze trok flink van leer, en wilde weten of wij het eens waren met die column. Voorzichtig mompelden wij dat we het met de strekking eigenlijk wel eens waren  Verder kwamen we niet,  want ze  begon ons te kapittelen en riep met fonkelende ogen “dat zij een universitaire studie had gevolgd en dus niet dom was”. Ze was uitgesproken en ging weer zitten.  We konden haar toen niet meer zien,  maar we  durfden geen mond meer open te doen. En  het was niet eens een stiltecoupé. .

Vluchten naar radio 4

Ik zag op DWDD een bleek weggetrokken Mathijs van Nieuwkerk en zijn tafeldame Halina Reijn, allebei  helemaal van de kaart door het bericht dat een zekere Prins  was overleden. Ojee, weer een voetballer de pijp uit, dacht ik……krijgen we dat weer.

Maar Mart Smeets zat ook aan tafel dus ik begreep alras dat het een wielrenner moest zijn.

Ook dat was fout van mij, Mathijs begon over een concert waar hij zelf bij was geweest. Hij hield het niet droog en ontroerd liet hij een nummer horen, Purple Rain. Halina sloeg de handen voor de ogen en vroeg zich vertwijfeld af hoe het mogelijk was, weliswaar had Prins griep, een hardnekkige griep die maar niet overging,  maar doodgaan nee, daar had ze niet op gerekend.

Ik haakte af want ik moest nog afwassen; in de keuken zette ik mijn radiootje aan maar op alle Nederlandse zenders was men bezig om Prince te bewenen. Alleen radio 4 deed niet mee,  ze gingen gewoon door met hun programma. Die durven!

 

Duitsland en de Turken

Het is niet verwonderlijk dat de adviseurs  van Erdogan de Achilleshiel van Merkel wisten te vinden, een nog steeds geldige wet uit de keizertijd, waarbij het beledigen van bevriende staatshoofden strafbaar was. Het door zijn hoeven zakkende Osmaanse rijk had  in het begin van de 20e eeuw innige banden met het Duitse keizerrijk. De grote mogendheden Engeland, Frankrijk en Rusland lagen op de loer om het machtsvacuum rond de Bosporus op te vullen en de Jong-Turken die het  vermolmde rijk  wilden hervormen zochten steun bij Duitsland Die steun kregen ze..Duitsland was  happig  om de Engelsen dwars te zitten;  universiteiten en militaire akademies stelden zich open voor Turkse studenten.Er ging van alles op de schop, de hoofddoek en de fez moesten af, er zou een democratische rechtstaat worden gevormd, de vrouw zou stemrecht moeten krijgen,  en het militaire systeem werd geboetseerd naar Duits voorbeeld, hetgeen nog heel lang zichtbaar bleef in de uniformen. Men ging over naar westers schrift, op basis van het Duits,  compleet met de Umlaut,  dat was handig met al die ü-klanken..

In de Eerste Wereldoorlog was Turkije een niet zo succesvolle bondgenoot van Duitsland. Interessante bijkomstigheid is, dat het Duitse officieren waren die in 1915 verbijsterende verslagen naar Berlijn stuurden  over de massamoord op  het Armeense volk.

Nadien is er veel gebeurd, maar nog steeds wordt er in wetenschap en cultuur teruggegrepen op de oude  banden tussen beide landen. Misschien dat Angela op den duur een paar stevige juristen naar Ankara kan sturen om de rechtsstaat  bij te vijlen en op te poetsen…