Japie won altijd met knikkeren.

geweest

Weer zo’n monument dat op zijn grondvesten schudt, het Blokker imperium, ooit een familiebedrijf waar je voor een prettige prijs alles kon krijgen wat je huishouden nodig had. Zonder de Blokker konden wij ons het leven niet voorstellen.

Nadat in 2011 Jaap Blokker was overleden  begon de boel te verzakken, de managers  van de huidige Blokker Holding zeggen dat de rigide bedrijfsvoering verouderd  was,  het bedrijf zou de  boot naar de moderne tijd hebben gemist. Weer een zekerheid minder, dacht ik. Waar moet het heen met Nederland, moeten al die gezellige oude bedrijven verdwijnen, deugt er opeens niets meer van? Dat doet mij wel wat.

Ik  heb  de oude Jaap nooit gekend,  maar mijn F was op de lagere school in Hoorn vriendjes met de kleine Jaap. Voetballen, stekeltjes vangen, appels jatten, dat soort dingen.

Toen in de jaren 60 het bedrijf steeds verder groeide en zowat in elk dorp een Blokker was te vinden had F. daar een verklaring voor.  Japie was  een aardig onopvallend  jochie geweest,, geen ster in voetballen of aardrijkskunde, maar één ding  stond vast: Japie won altijd met knikkeren.

 

 

Nederlands leren.

Mijn recente vriendin E.  is spaanstalig en geboren in Cuba. Ze is twintig jaar getrouwd geweest met een dialectsprekende dorpeling, die nooit de moeite nam om Nederlands met haar te spreken. Ze hebben twee kinderen, die op de basisschool Nederlands leren maar het in de praktijk niet gebruiken. Kennissen, ouders van vriendjes, de hele omgeving spreekt alleen dialect. Ze is nu een jaar gescheiden en zoekt een baan. Vanwege haar gebrekkige Nederlands, met zwaar spaans accent gesproken, komt ze niet aan de bak in haar eigen stiel. Nu is ze aan het werk bij iets dat je vroeger sociale werkplaats noemde, en  moet van haf 1 tot 5 uur verpakkingswerk doen,  deze week bundelt ze voor het ziekenhuis washandjes in stapeltjes van 20 stuks.

Sinds kort heeft E.  een Syrische vouw leren kennen, die pas twee jaar in Nederland woont en als statushouder een flat heeft gekregen naast de hare. Deze Nareen was meteen begonnen met Nederlandse les en heeft nu al haar B-examen gedaan. Mijn Spaanse E. merkte tot haar verbijstering dat haar Syrische buurvrouw haar kan inwijden in de fijne kneepjes van het Nederlands, b.v.:  <ik ben mijn sleutels kwijt> en niet : <ik heb mijn sleutels kwijt>, <ik blijf thuis> ipv <ik blijf in huis>. En in één moeite door verbetert ze E’s  onverstaanbare  uitspraak en articulatie.  Nareen heeft ook buiten de lessen om druk sociaal kontakt met Maastrichtse vrijwilligers, en dat gaat allemaal in het Nederlands.

Nareen wil gaan studeren aan de universiteit, en toonde trots haar diploma Nederlands,  maar voor de inschrijving  moet ze haar Engels verbeteren. Want aan de universiteit gaat alles in het Engels, naar mijn ervaring in een soort steenkolen Engels waar alleen de Duitse studenten weg mee weten.

Mijn mening: spreek Nederlands met buitenlanders, geen dialect en zeker niet het belabberde pidgin dat wij voor Engels verslijten. Die buitenlanders vragen erom.

 

 

het eerste ei.

toen ik ’s morgens het eerste ei in het hok zag liggen vroeg ik natuurlijk meteen: <wie heeft dat ei gelegd, jij Bets?> Bets zei niets en ging ontbijten. <jij Bella?>. Geen antwoord.

de volgende ochtend weer een ei, zelfde vraag, en opnieuw geen antwoord. Misschien hebben ze afgesproken dat ze elk om de dag een ei leggen.

het zijn  nog maar kleine eitjes, niet groter dan de eitjes die mijn zijdehoentjes vorig jaar legden. maar dat hoort zo, verzekerde mij de jongen van de Boerenbond. Deze kippen zijn in oktober pas zelf uit het ei gekropen, ze moeten het nog leren.

Ze lopen de hele dag gezellig tegen elkaar te keuvelen verheffen alleen hun stem als ze  poes Dolly in het vizier krijgen. Dan gaan ze flink tekeer, waar Dolly  dan weer vreselijk van schrikt. Maar  gisteravond om haf 9, toen de dames veilig opgesloten zaten in hun nachthok, ging Dolly stiekem op inspectie in de ren. Wat ze zag en rook stelde haar gerust: dom kakelvolk, daar heeft een wijze kat niets van te vrezen.

Ik zal Dolly even aan jullie voorstellen, ze is 7 jaar en weggehaald bij iemand die haar verwaarloosde. Maar hier krijgt ze een mooi leven! lekker zonnen en grazen in de tuin!DSCN1749DSCN1752

Bets en Bella, vervolg.

DSCN1773Na een week van koppig verzet heeft Bets de strijd opgegeven, maar dat kwam eigenlijk doordat R. haar vleugelpennen nog iets had ingekort. Ze heeft toen verongelijkt nog twee nachten doorgebracht in een uitgegroeide tak van de vuurdoorn, net in die nacht dat het zo hard goot. Maar uiteindelijk heeft ze eieren voor haar geld gekozen , we waren blij  toen we haar die avond braaf naast Bella op stok zagen zitten. We hebben het klepje opgelucht dichtgeschoven en nog iets aardigs gezegd, “welterusten meisjes!”. En nu maar wachten op het eerste ei.

Bella en Bets.

Sinds een week of twee heb ik weer kippen, mooie dieren, bruinig gestippeld, van het ras koekoek.  Mijn witte zijdehoentjes zijn eervorig jaar vermoord door de vos, maar ik ben er weer opnieuw aan begonnen.  Ik miste mijn kipjes, niet eens vanwege de eieren, maar ik genoot de hele dag van hun gemurmel en hun eigenwijze gedrag. En zo kwam het dat ik bij de Boerenbond twee leghennen heb aangeschaft. Eerst nog het nachthok goed gereinigd en gekalkt en een mooi zandbadje aangelegd.

Het hok staat niet meer los in de tuin, maar is nu omgeven door een mooie ruime ren, deels in de schaduw van een taxus, deels in de zon.  Over die taxus wil ik het hebben. Het is een 3 meter hoge boom  met breed uitwaaierende takken. Nu wil het feit dat kippen in aanleg  bosdieren zijn, wij mensen hebben de boomtakken  vervangen door een stok in een nachthok, maar alle hoenders zijn bosdieren die voor hun veiligheid in bomen slapen.

Bets en Bella waren opgetogen over  hun mooie ren en hun fris gekalkte nachthok, maar ze bleken een soort oerkippen, ze hebben maling aan menselijke bedenksels en willen gewoon slapen in een boom, zoals Onze Lieve Heer dat heeft bedoeld. Ze  zijn wel gekortwiekt maar als het bedtijd wordt kijken ze verlangend naar boven, drentelen wat heen en weer,  fladderen hoog op en nestelen zich knus met zijn tweeën tegen de stam. Nu ben ik tolerant dus liet ze begaan; bij zonsopgang, als ik nog lag te slapen, kwamen ze uitgerust naar beneden en begonnen hun gescharrel tussen gele dovenetels en het hondsdraf. Dat verwachtte ik.

Maar na twee dagen hadden ze in de gaten dat ze vanuit die boom ook naar de buurtuinen konden fladderen, en dat deden ze. Zo begon het gelazer.

We namen maatregelen en zaagden de lagere takken af,  maar dat hielp niet. Steeds meer takken gingen eraf, ook aan de voorkant. Bella wilde wel  in het hok maar niet zonder Bets en Bets gaf geen krimp, zat weer in de boom en kwam niet naar beneden.. We hebben haar eruit moeten schudden en in het nachthok geduwd, waar Bella intussen zenuwachtig zat te roepen. Het schuifje dichtgeschoven en welterusten kipjes.

Ruud die zelf kippen heeft kwam te hulp en heeft bij Bets  zoals te doen gebruikelijk, flinke stukken van haar linkervleugel afgeknipt. Dan kan ze niet meer navigeren, zei hij deskundig. Maar Bets heeft een harde kop en een sterke wil, Vanavond zat Bella alleen op de stok en waar was Bets? Afgaand op zacht  gemurmel vond  ik haar in de takken van een verwilderde vuurdoorn .Niet hoog, maar ik kan er niet bij. Ze zit daar nu de hele nacht in de regen. Nog drie nachtjes slapen en dan komt Ruud weer, om de vliegpennen rechts  ook te knippen. En dan maar afwachten…………

 

 

 

 

sex slavernij in Afganistan.

Bacha Bazi, spelen met jongens, zo heet een eeuwenoud gebruik in Afganistan, maar daar niet alleen. Mannen met macht en aanzien, vaak ook kleinere potentaten zoals politie commandanten, eigenen  zich het recht toe om mooie jongens te ontvoeren en te gebruiken voor hun eigen gerief. Dat kan heel ver gaan, in Brandpunt werd een chirurg aangehaald die vertelde over het repareren, dichtnaaien, van anussen.  Onze marechaussé’s moesten samenwerken met mannen de ze eigenlijk hadden moeten arresteren. Als u vanavond naar Brandpunt hebt gekeken weet u dat het een hete aardappel is voor Defensie. Afwachten hoe de Kamer reageert op deze uitzending van Brandpunt.

Bacha bazi is trouwens  een Perzsche uitdrukking, en het misbruik komt daar ook voor.Lees het prachtige boek De Vliegeraar. Aardig om te weten: de Taliban verboden het omdat het in strijd is met de wetten van de Islam.  Jongens die door hen worden bevrijd worden opgeleid tot terrorist met de bedoeling dat ze aanslagen op militairen plegen.De moord op twee Amerikaanse militairen was er de oorzaak van dat het verschijnsel bach bazi nu veel publiciteit krijgt.

Nu even een verhaal van 25 jaar geleden, dat zich afspeelde in het barre noorden van Iran.Een vriend van mij werkte als ingenieur bij een Duits bedrijf dat tunnels boorde om water uit de bergen naar droog gebied te leiden. ’s Middags is het daar heet, iedereen slaapt, maar hij niet, hij liep het dorp in omdat hij nog iets wilde regelen met een tapijthandelaar. Bij het betreden van de winkel hoorde hij ergens achterin vreemde geluiden,  hij liep door, keek om een hoek en zag tot zijn verbijstering hoe de baas een kleine winkeljongen bereed. De man schrok niet, maar gaf hem een knipoog en maakte gewoon zijn rit af. Daarna schonk hij thee en kwam ter zake over de koop:  hoe groot en zwaar mocht het tapijt zijn dat meneer mee naar Nederland wilde nemen?

 

 

 

Flapjes tussen de tenen.

Sommige hondenrassen hebben vliezen tussen de tenen, waardoor ze goed kunnen zwemmen. Maar er is een hagedis die over het water kan lopen, doordat hij flapjes tussen zijn tenen heeft, de Helmbasilisk..
Deze grote en mooie hagedis heeft flapjes tussen de tenen en door een speciale techniek
kunnen ze daarmee op hun achterpoten over het water lopen, rennen eigenlijk, want ze gaan erg hard.
Ze worden dan ook wel Jezus- of Jezus Christushagedis genoemd. Kan 80 cm worden!

helmbasilisk221116u leest dit soort wetenswaardigheden in het Vogeldagboek van Adri de Groot, uiteraard aan vogels gewijd, maar soms maakt Adri een uitstapje naar Blijdorp en daar zag hij deze prachtige Braziliaanse hagedis. Hoe komt dat beest in Blijdorp? Laten we daar maar niet over nadenken.