Tagarchief: bédoin

Mont Ventoux.

Jullie wisten het niet, maar de Ventoux is eigenlijk van mij.  Lang voor de hysterie van de wielermedia zo hevig toesloeg, hebben F. en ik daar een paar septemberweken gewoond, aan de warme zuidkant, bij een gezellige boerenfamilie tussen Bédoin en Malaucène. We woonden in een uitbouw van het oude huis en trokken iedere dag de berg in, die dooraderd is met kloven waar het heerlijk geurt naar tijm en bonenkruid. Het was er eind september nog bloedheet, maar we konden bijkomen  aan de stenige oevers van kristalheldere beekjes, die in de herfst toch nog genoeg water bevatten om languit in te liggen, de berg is een enorm waterreservoir. Je hoorde alleen het ruisen van het water en de roep van de dole, de bergkauwen, die ons leken te vergezellen.  In het voorjaar zijn we nog eens teruggeweest, toen bloeiden daar groepjes Turkse lelies,  de gele gentiaan en andere  wilde bolgewasjes. In de boomgaarden in de golvende vlakte werden we begroet door mensen die in een grote kring bezig waren met het ontpitten van abrikozen, of pellen van een soort grote bonen.  Ze droegen  grote strooien hoeden en nodigden ons uit bij ze te het komen zitten. Ze vertelden verhalen die voornamelijk over eten gingen, hoe we de verrukkelijke produkten van hun terroir konden klaarmaken. We hebben ook nog hun mooie liedjes met ze meegezongen. Pas na een week gingen wij de berg eens op, met de auto. Haarspeldbochten en doodenge steile afgronden. Die kale krijtwitte top is pas in de 19e eeuw ontstaan, toen de Franse regering er steen ging afgraven om in Toulon een vlootbasis te bouwen. Ze hadden een sterke oorlogsvloot nodig want Frankrijk lag achter  in de race met de Britten om overal ter wereld koloniën te bemachtigen. Met de gevolgen van al die  Europese expansiedrift  kampen wij nog steeds.  But that’s another story.

mont ventoux 2De campers van de toeristen staan vandaag voor joker op de Ventoux.Het schijnt er zo hard te waaien  dat de Tour naar Carpentras wordt gedirigeerd. Ik zou die mensen willen zeggen: laat dat ding staan en ga lopen, sla een zijpad in en sta versteld over de stille schoonheid om je heen. Het bloeiende bonenkruid en de tijm staan te geuren, en misschien hoor  je de kauwtjes.

 

H

 

Advertenties