Tagarchief: kippen

Brood en eieren.

Brood, wat  is het toch lekker, vooral als je het zelf bakt. Maar daar zit je met zo’n brood, het weegt 600 gram, veel kleiner kan ook maar dan moet ik dagelijks bakken, dus 500/600 gram. Het krijgt extra aroma doordat ik door het deeg wat zonnepitten kneed, en als het gerezen is vorm ik het en strooi ik er nog een handje zonnepitten overheen.

Ik snijd het dus in plakken en die gaan per zakje van twee in de diepvries. Broodrooster vind ik onzin dus ik ontdooi de sneden brood op een gietijzeren grillpan, op het laagste vlammetje. Na een paar minuten  is het ontdooid en een heerlijk geur verspreidt zich door de keuken.

Maar vanmorgen  werd  de idylle verstoord. Ik was laat opgestaan en bedacht dat  Bets en Bella  nog steeds in hun nachthok zaten. Ik loop naar het kippenhok achter in de tuin. Ik vul hun ruifje, maakt hun schuifje  open en ze rollen opgewonden naar buiten, het trapje af.

Nu de dagen langer worden gaan ze weer leggen, ik raapte twee mooie grote eieren. Maar zoals altijd lag er nog wat anders,  twee hopen poep, mooie stevige drolletjes. Ik pak het schepje en gooi het tevreden op de composthoop.Mijn moestuinvrienden zijn er blij mee.

Het zal u niet verbazen dat ik terug in de keuken verwelkomd werd door een afgrijselijke stank van verbrand brod, de keuken zag blauw.  Oud brood kun je aan de kippen voeren, maar met aangebrand brood kun je maar één kant uit, naar de kliko.

 

Advertenties

Kippen in de regen.

Kippen hebben haast overal een oplossing voor; toen het zo heet was zochten ze verkoeling in een zelfgegraven kuiltje. Nu het plensregent zou je verwachten dat ze in hun nachthok gaan zitten, daar zouden ze lekker droog blijven Maar liever kletsnat  dan overdag het nachthok in. Ze zitten dus in de bosjes, maar daar gaat het  straks ook doorlekken. Ik kijk peinzend naar de tuinparasol…… misschien…. Maar wacht eens, het kippenhok  staat op hoge poten, daaronder  staat hun voederruifje. Als ik het even weghaal kunnen ze onder het hok schuilen. Toch maar proberen, maar waar staat ook weer mijn paraplu??

De poes heeft een gruwelijke hekel aan regen, veel meer dan de kippen. Zij heeft haar eigen refuge, onder de auto.

En ik, ik ben blij, blij voor de uitgedroogde velden, voor mijn tuin,  en voor mezelf, ik ben  knus aan het breien. Maar denkend aan al die mensen op de campings die op hun werk zaten te smoren in de hitte schaam ik mij diep.